جیزتی از کاراکاس: “تحریم حلقه ای است در گردن ونزوئلا. باید بلافاصله حذف شود “

[ad_1]

در ونزوئلا ، اوضاع چشمگیر روز به روز بدتر می شود ، بیشتر به دلیل تحریم ایالات متحده علیه بخش نفت ونزوئلا و خرابکاری ها ، حملات و آشفتگی ها علیه سیستم برق ملی است.

قسمت اول مصاحبه را بخوانید

در نتیجه ، ونزوئلایی ها از کسری بسیاری رنج می برند: از بنزین ، که مانع حمل و نقل و تجارت می شود ، تا خانوارهای گاز ، آب و برق.

آنتونیو گویزتی ، اقتصاددان معروف و رئیس جمهور Guizzetti & Associated که در کاراکاس به سر می برد ، با مهربانی با اسپوتنیک ایتالیا مصاحبه کرد.

– شما ادعا می کنید که این سیاست تهاجمی آمریکا هیچ مبنای قانونی و توجیه قانونی ندارد. و چگونه می توانید هنگام اتخاذ تدابیر محدود کننده از اهداف دفاع کنید؟ آیا آنها کاملاً سیاسی هستند؟

– دلایل تحریم همیشه سیاسی و ذهنی است ، یعنی ناشی از محکومیت یک دولت خوب از سیستم نهادی است – که به عنوان غیر دموکراتیک شناخته می شود ، اگرچه اغلب به طور دموکراتیک انتخاب می شود – به یک کشور بد.

تحریم علاوه بر اینکه هیچ توجیه قانونی ندارد ، در اهداف خود ابزاری ناعادلانه و غلط است. در حقیقت ، به عنوان مثال ، من فکر نمی کنم که آیت الله ها یا کیم جونگ اون از تحریم های اعمال شده توسط تحریم کشورهایشان رنج زیادی بکشند ، اما اطمینان دارم که مردم کره و ایران رنج زیادی می کشند. در واقع ، هیچ غذای اصلی در فروشگاه های کره شمالی وجود ندارد و هیچ دارویی در داروخانه های ایران وجود ندارد. آمار بانک جهانی از میزان سو mal تغذیه در کره شمالی و شیوع بیماری در ایران این گفته ها را تأیید می کند.

توجه بیشتر من

شورای امنیت (بدنه مجمع سازمان ملل متحد که به درخواست رئیس جمهور بوش ، جنگ عراق را بر اساس عکسهای هوایی که توسط وزیر خارجه آمریکا به اعضای خود ارائه شد) تصویب کرد) توسط همه کشورهای جهان تشکیل شد. مشکلات بین المللی پس چرا باید اهدافی را که منشور سازمان ملل متحد به شورای امنیت تعیین می کند فراموش کنیم و با توسل به تحریم روابط بین ملت ها را مدیریت کنیم؟

– بازگشت به تحریم های بخش انرژی ، آیا درست است که ونزوئلا ، جایی که بزرگترین ذخایر نفتی جهان در آن قرار دارد ، نیز از کمبود بنزین رنج می برد؟

– اقتصاد کشوری مانند ونزوئلا که صاحب آن است بزرگترین ذخایر نفت و صادرات نفت و مشتقات تقریباً به تمام بازارهای بزرگ جهان ، از جمله ایتالیا ، این “تقریبا” منحصراً به درآمد نفت بستگی دارد و بنابراین – اگر درآمد حاصل از فروش نفت و مشتقات کمتر باشد – به طور خودکار به رکود اقتصادی می رود علاوه بر این ، بخش پایین دستی ، پالایشگاه ها ، کارخانه های پتروشیمی و غیره ، در نتیجه تحریم ، دیگر قادر به تهیه فرآیندهای فن آوری در بازارهای بین المللی نیست و نمی تواند قطعات یدکی مورد نیاز برای رقابت را خریداری کند تا بتواند به درستی کار کند. . در نتیجه ، همه پالایشگاه های PDVSA (شرکت نفت ونزوئلا) از قبل بسته شده اند و ونزوئلا بنزین را از ایران وارد می کند ، کشوری که به تحریم پیوسته است و بنابراین در تجارت با ونزوئلا آزاد است.

علاوه بر این ، در نتیجه تحریم ، تمام حساب های بانکی خارجی ونزوئلا مسدود شده و دارایی های خارجی مصادره شده است. به عنوان مثال ، PDVSA صاحب Citgo Petroleum Corp. ، بزرگترین زنجیره ایستگاه های سوخت آمریکای شمالی است ، یک مدل عالی برای ادغام در بالادست و پایین دست ، که در سال های اخیر به ونزوئلا اجازه داده است بازارهای صادراتی خود را متنوع کند. روغن و مشتقات آن. در آگوست 2018 ، یک قاضی منطقه ای ایالات متحده اجازه مصادره Citgo Petroleum Corp. من نمی دانم بر اساس کدام معیار حقوقی و بنابراین این دارایی ارزشمند از ترازنامه PDVSA با تأثیر منفی آشکار بر یکپارچگی آن خارج شده است. اقتصاد شرکتی و همچنین اقتصاد کشور مانند Citgo Petroleum Corp. شرکت سهامی عام.

– هر دو مادورو و مخالفان قول می دهند که به زودی شکوه سابق صنعت را بازیابی خواهند کرد ، اما بسیاری از تحلیلگران شک دارند. و شما چه فکر میکنید؟

– 90٪ از صادرات ونزوئلا را نفت و محصولات مشتق شده نشان می دهد. چند سال پیش ، گلدمن ساکس افزایش تدریجی قیمت نفت را پیش بینی کرد و سرانجام در سال 2020 به بشکه ای 150 دلار رسید. چند ماه پس از پیشگویی گلدمن ساکس ، قیمت نفت به کمتر از 20 کاهش یافت. دلار در هر بشکه ، باعث اختلال در اقتصاد بسیاری از کشورها (تولیدکنندگان و مصرف کنندگان نفت) در سراسر جهان ، به ویژه در ونزوئلا ، که امارت بزرگی نیست. ، چندین هزار کیلومتر مربع و کم جمعیت است. پس از سقوط قیمت نفت در چند سال پیش و عدم امکان صادرات فعلی ، ونزوئلا وارد وضعیت رکود اقتصادی عمیق و بحران اجتماعی شده است که حتی ماگو مرلین نیز نتوانست آن را حل کند.

به نظر من ، دولت ونزوئلا در گذشته درگیر بوده است اشتباه در تمرکز کردن سیاست اقتصادی آن منحصراً برای توسعه صنعت نفت خود ، انتخاب تقریباً اجباری با توجه به ذخایر عظیم نفتی این کشور. اما ، همانطور که اغلب اتفاق می افتد ، انتخاب یک بازار واحد و یک بخش اغلب یک انتخاب مخاطره آمیز است و امروز کشور عواقب آن را پرداخت می کند. ونزوئلا علاوه بر ذخایر عظیم نفتی ، دارای پتانسیل کشاورزی زیادی است ، از انواع معدنی برخوردار است (با قیمت فعلی طلا ، اگر ونزوئلا بتواند طلا صادر کند ، این کشور کشوری بدون بحران اقتصادی و اجتماعی خواهد بود) ، از موقعیت جغرافیایی بسیار خوبی برخوردار است و غیره. و بنابراین می تواند یک کشور پیشرو در منطقه آمریکای لاتین باشد. در عوض ، در یک رکود اقتصادی و بحران اقتصادی عمیق به سر می برد.

برای راه اندازی مجدد کشور ، باید مجدداً به مجامع جامعه بین المللی (که در نتیجه تحریم از آن خارج شده بود) مجدداً پذیرفته شود و روند اصلاحات نهادی و متنوع سازی اقتصاد خود را آغاز کند.

– و چگونه جمعیت ونزوئلا ، آزمایش شده توسط کوید و فسادی که سالها کشور را مسموم کرده است ، در این وضعیت فوق العاده چشمگیر زندگی می کند؟

– ونزوئلایی ها مردمی کاملاً لاتین هستند و حتی به جرات می توانم بگویم که در بسیاری از جنبه های شخصیتی آنها به ما ایتالیایی ها شباهت دارند. مردم ونزوئلا توانایی فوق العاده ای دارند که می توانند با همه شرایط مطلوب و نامطلوب سازگار شوند. امروز ، ونزوئلایی ها ناراضی هستند و در نتیجه اوضاع دشوار اقتصادی که کشور از آن عبور می کند ، رنج می برند.

در تماس هایی که طی روزهای اخیر با مردم داشته ام ، به خصوص با رانندگان تاکسی ، دستیار مغازه ها ، صندوقداران سوپرمارکت ، کسانی که نظرات بی نظیر هر کشوری در جهان برای من هستند ، من هیچ کینه توزی نداشته ام. یا برنامه هایی برای شورش ، احساس جدیدی در شخصی سازی و بیگانه بودن با فلسفه زندگی ونزوئلا: غم و اندوه.

امروز در اینجا ، جمعیت ونزوئلا نشاط معمول خود را از دست داده است ، استعفا می دهد ، منتظر زمان های بهتر است و احساس می کند که این کشور در محاصره است. بیماری همه گیر در ماه های اخیر به محاصره اضافه شده است و امید مردم به جامعه بهتر ونزوئلا را از بین می برد. این یک فاجعه بزرگ است که کشور آن را تجربه می کند زیرا جمعیت یک دارایی مهم است که همراه با منابع موجود یک عامل ضروری برای پیشرفت اقتصادی و اجتماعی آن است.

– شما چه راه حلی ارائه می دهید؟

– تحریم حلقه ای است در گردن اقتصاد ونزوئلا. حلقه در دست دولت ونزوئلا نیست ، اما روسای جمهور کشورهایی که به تحریم پیوسته اند ، اگر کمی بیشتر سفت شود ، می تواند ونزوئلا را نیز خفه کند. بحران اقتصادی و اجتماعی در ونزوئلا منشأ برون زایی دارد و از عوامل داخلی ناشی نمی شود. بنابراین لازم است گزارشی در مورد خساراتی که تحریم بر اقتصاد کشور و مردم آن تأثیر می گذارد و برطرف شود. از این پس ونزوئلا بدون حلقه در گردن خود می تواند شروع به تنفس کند و دوباره رشد کند.

“به نظر شما ، با تحسین جدید ، بایدن.” چیزی را می توان باز کرد؟

– امیدوارم که ایالات متحده سرانجام سیاست مداخله گرانه و نیرومندی را که مشخصه سیاست خارجی آن در سالهای اخیر است ، به ویژه در مورد کشورهای همسایه آمریکای لاتین ، کنار بگذارد. در واقع ، بسیاری از کشورهای آمریکای لاتین در گذشته سهم بزرگی در این سیاست داشته اند.

توسعه و اجرای دیدگاه جدیدی برای سیاست خارجی کشورهای ثروتمند در قبال کشورهای فقیر ، مبتنی بر همکاری برای حمایت از روند توسعه اقتصادی و رشد اجتماعی آنها ضروری است. کشورهای فقیر در سراسر جهان تهدیدی برای کسی نیستند ، اما باید به آنها به عنوان شرکایی نگاه کرد که با آنها در شرایط برابر گفتگو کنند. من نمی دانم که آیا دولت جدید بایدن پرونده سیاست خارجی جدیدی را که بر اساس اصول همکاری و برابری ساخته شده باشد ، الهام گرفته از الزام به صادرات دموکراسی آمریکایی به بقیه جهان ، در دستور کار خود دارد؟ جدیدترین تصاویر ازحمله به کنگره آنها بسیار گرانشی هستند ، و من فکر می کنم که آنها همچنین مشروعیت ایالات متحده را تحت مدل دموکراتیک خود ، که می تواند به بقیه جهان صادر شود ، محروم کرده اند. در گذشته ، با دولت های کلینتون و اوباما ، امیدوار بودم که این اتفاق بیفتد ، اما وقتی در سال های اخیر در بسیاری از کشورهای جهان اتفاق افتاده است ، انتظارات من را ناامید کرده است.

شاید قبل از اینکه خیلی دیر شود ، کشورهای ثروتمند باید بفهمند که رشد جهان به جنوب منتقل شده است و بدون بازارهای مصرف ، سه چهارم جمعیت جهان به زودی به خانه خود بازمی گردند.

نظرات و نظرات بیان شده در این مقاله لزوماً منعکس کننده نظرات اسپوتنیک نیست.



[ad_2]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.